من و راشا تمشکی

187 - آب بازی

این روزها اگر دخترکی رو دیدید که تمام مدت کل از کل لباسش داره آب می چکه بدونید که اون دخترک حتما راشا هستش.

خواهشا نیاید بگید که صرفه جویی کنیم. خودم تا اونجا که ممکنه صرفه جویی می کنم در مصرف ولی زیباترین لذت این روزهاش رو که با آب در آمیخته نمی تونم ازش بگیرم.

همچین با حال خوب می ره داخل دستشویی و در رو می بنده و از چهارپایه ی صورتی بالا می ره و مایع دستشویی می ریزه و شیر رو باز می کنه و دست و صورتش رو می شوره و بعدم با حوله خشک می کنه و میاد بیرون که نمی تونم بهش بگم اسراف نکن.

همچین با حال خوب روزی چند بار دندوناش رو مسواک می زنه و هربار با یه لیوان پر آب دهانش رو شستشو می ده که بیا و ببین.

همچین با حال خوب هر روز می دوه می ره تو حمو*م و با تفنگ آب پاش و دوش دستی همه جا رو خیس می کنه و موهاش رو خودش می شوره و لی*ف خوکیش رو آب می کشه که اندازه نداره.

در مورد یادداشت قبلی:

یه مزرعه پرورش ماهی قزل آلا در روستای زرین دشت دماونده که البته ما با توری که از طرف مهد گذاشته بودن رفتیم ولی هرکسی هم که بخواد می تونه با هماهنگی تلفنی و اعلام تعداد نفرات بهشون، بره.

آدرسی که مسئول محترم اونجا به من دادن دقیقا اینه که در جاده فیروزکوه دماوند رو که رد کردید 3 تا تونل می شمرید بعد دست راست جاده تابلوی زرین دشت (البته تابلوش خیلی کوچیکه) رو سر یه جاده فرعی می بینید. وارد جاده فرعی که بشید بعد از حدود 10 کیلومتر یه بهشتیه که کاربری اصلی و عمومیش رستورانه و از ماهی های پرورش خودشون سرو می کنن.

واقعا لذیذترین ماهی پرورشی ای بود که من تا به حال خورده بودم و صاحب اونجا که خانم مسنی به نام خانم حسنی هستن گفتن که علت مزه ی بی نظیر این ماهی هم تازه بودنشه و هم اینکه برخلاف خیلی از پرورش دهنده ها تجاری فکر نمی کنن و برای رشد سریعتر ماهی هور*مون بهشون نمی دن. (من نمی دونستم که به ماهی هم هور*مون می دن!!!!!)

چنانچه مثلا یک خانواده باشید، اجازه نمی دن که برید استخرای پرورش ماهی رو ببینید ولی اگر یه کم تعدادتون زیاد باشه به نحوی که بتونید مراقب هم باشید اجازه می دن که برید و استخرها رو از نزدیک ببینید.

از زیبایی های این مزرعه هرچی بگم کمه. درختای بی نظیری داره که شاید شما دیده باشید ولی من تا به حال ندیده بودم مثل درخت سنجد و زرشک و پر از درختای زیبای گردو و گلهای وحشی و پونه و نعنای خودرو هستش. و بر خلاف خیلی از مزارعی که من دیدم خیلی هم تمیزه، خیلی تمــــــــــــیز.

یکی از چیزای خیلی خیلی جالبی که اونجاست خط آهن تهران - شماله که از بالای رستوران رد می شه و اگر اجازه بدن که کسی سمت استخرها بره قسمتی از ریل راه آهن رو می تونه ببینه که متعلق به سال 1933 میلادی ه. یعنی متعلق به همون سالی که رضا*شا*ه به روسها دستور داد که این خط رو احداث کنن و نکته زیبای ماجرا اینه که در قسمتی از ریل به صورت حروف برجسته 1933 روی ریل درج شده و در طرفینش هم به دو زبان فارسی و روسی کلمه پهلو*ی نوشته شده که کاملا هم سالمه.

تلفن این مجموعه 76420614 هستش که قبل از رفتن حتما باید هماهنگ کنید.

این مجموعه امکان اسکان هم داره و می تونید شب رو در یکی از اتاق های بزرگترش که شرایط اسکان کمپی رو داره و فکر کنم 30 نفره باشه سپری کنید یا اینکه در اتاق ها معمولی که من قیمتش رو نمی دونم.

آها تا یادم نرفته 2 تا نکته هم بگم:

1. اگر بتونید با خودتون یخچال ببرید می تونید ماهی هایی که رو همونجا جلوی چشمتون از استخر می گیرن و تمیز می کنن رو به قیمت کیلویی 7هزار تومن (البته قیمت مال 2 هفته پیشه!!) بخرید.

2. در انتهای همین جاده فرعی که گفتم روستای بکری هست به اسم "انزهار" (امیدوارم املاش رو درست نوشته باشم) که دیدنش حتما جالبه و آب گرم معدنی هم داره و من واقعا متاسفم که نتونستیم اونجا رو ببینیم و اگر بتونم یه گروه رو با خودمون همراه کنم حتما اونا رو هم می رم می بینم.

خیلی طولانی شد ولی ارزشش رو داشت که یه تجربه ای رو برای خودم هم تازه و عالی بود باهاتون در میون بذارم. فقط حیف که چون بابا بهادر با ما نبود من نمی تونستم خیلی راشا رو رها کنم و عکس بگیرم وگرنه عکسای خیلی خیلی خوبی می شد گرفت.